Pojęcie bezprawności działania komornika

Działanie  komornika  zgodne z dominującym kierunkiem wykładni przepisu regulującego postępowanie egzekucyjne lub w razie sprzeczności poglądów prawnych wybór jednego z nich nie spełnia przyjęcia przesłanki bezprawności działania w rozumieniu art. 23 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji – orzekł Sąd Najwyższy.

W wyroku z 9 września 2015 r., sygn. akt IV CSK 659/14 Sąd Najwyższy orzekł, że skutek zmniejszenia lub wygaśnięcia jego zobowiązania może powodować tylko egzekucja prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Chybiony jest więc pogląd sądu drugiej instancji, że w razie bezprawnej egzekucji dłużnik nie ponosi szkody, skoro doprowadziła ona do spłaty długu na rzecz wierzyciela, któremu i tak był zobowiązany zapłacić wyegzekwowaną kwotę. W takiej sytuacji nie zachodzi brak przesłanki szkody, lecz problem tzw. przyczynowości hipotetycznej (causa superveniens). Zagadnienie sprowadza się do pytania, czy komornik odpowiedzialny za szkodę poniesioną przez dłużnika wskutek bezprawnej egzekucji może powołać się na to, że taki sam uszczerbek w majątku dłużnika powstałby, gdyby egzekucja była prowadzona zgodnie z prawem, a więc gdyby zaistniała przyczyna rezerwowa (alternatywna) źródła uszczerbku.

Zgodnie z dominującym w judykaturze i doktrynie stanowiskiem, niedopuszczalne jest powołanie się przez osobę, której bezprawne działanie lub zaniechanie wywołało uszczerbek w majątku poszkodowanego na to, że szkoda nastąpiłaby wskutek późniejszego zdarzenia czyli przyczyny rezerwowej. Taką przyczyną rezerwową jest także powołanie się na to, że postępowanie egzekucyjne zgodne z prawem wywołałoby taki sam uszczerbek, jaki wywołało niezgodne z prawem działanie komornika.

Zobacz pełny artykuł